به گزارش مفدا - گناباد، امام جعفر صادق (ع) در پگاه روز جمعه یا دوشنبه هفدهم ربیع الأول سال ۸۰ هجری، معروف به سال قحطی، در مدینه دیده به جهان گشود. آن حضرت القاب چندی داشت که مشهورترین آنها صادق، صابر، فاضل و طاهر بود. از آنجا که وی در بیان و گفتار راستگو بود، او را صادق خواندند.

فقه شیعه امامیه که به فقه جعفری مشهور است منسوب به جعفر صادق (ع) بوده؛ زیرا قسمت عمده احکام فقه اسلامی بر طبق مذهب شیعه امامیه از آن حضرت است و آن اندازه که از آن حضرت نقل شده، از هیچ یک از اهل بیت علیهم السلام نقل نگردیده است. اصحاب حدیث اسامی راویان ثقه که از او روایت کرده اند به چهار هزار شخص بالغ دانسته اند.

امام جعفر صادق (ع) به همراه پدرش امام محمد باقر(ع) بزرگترین مرکز علمی آن روز جهان اسلام را در شهر مدینه پایه گذاری کرد و عده بی‌شماری از دانش‌پژوهان از نقاط دور و نزدیک از محضر درس و علم ایشان بهره بردند.

سرانجام به دستور منصور دوانیقی حاکم ستمکار عباسی که تحمل نفوذ فوق العاده امام صادق (ع) را در میان مردم نداشت، آن حضرت را در ۶۵ سالگی مسموم کردند و به شهادت رساندند و پیکر مطهر امام صادق (ع) در قبرستان بقیع ـ واقع در شهر مدینه ـ به خاک سپرده شد.

خبرنگار: یگانه باقرزاده